W niedzielę postanowiłem przemieścić się trochę dalej na wschód. W zasadzie to dość sporo w kierunku wschodnim bo aż na granicę SK/PL na wysokości Jeziora Orawskiego. Tam przy drodze nr. 962 znajduje się niewielki bo mogący pomieścić raptem kilka samochodów parking. Tutaj stoi też charakterystyczna drewniana figura zapraszająca na "Marysiną Polanę".
Jest to genialny punkt widokowy w kierunku południowym czyli na Tatry. Tym bardziej, że stoi tam drewniana wieża widokowa.
Mimo niewielkiej odległości Tatry słabo widoczne.
Z Zubrzycy Górnej odbijam na Sidzinę.
Kierunek Jordanów..., ale najpierw wjeżdżam na jedno z okolicznych wzniesień Hajdówka gdzie stoi nowa wieża widokowa. Ma raptem dwa lata i mierzy około 18 metrów wysokości. Można tu dojechać samochodem, więc to taka atrakcja dla osób, które nie chcą się zmęczyć 😉
Widoki są świetne! Chociaż mogła by być lepsza przejrzystość powietrza. Jednak nie ma co narzekać na pogodę. Szczególnie o tej porze roku 😉
Jadę do miasta. Muszę znaleźć jakąś czynną "żabkę". Trzeba kupić coś do picia 😉
Jordanów położony nad rzeką Skawą. Miasto założył wojewoda krakowski Wawrzyniec Spytek Jordan w 1564 roku. Okres podobny jak wiele innych miejscowości w tej okolicy.
Centrum znajduje się na wzniesieniu. Przez rynek biegnie droga krajowa nr. 28. Stoi tu ratusz miejski z 1911 roku, kościół Przenajświętszej Trójcy z lat 1908-1913. Czy też figura św. Jana Nepomucena.
Za kolejny punkt dzisiejszej trasy obieram Rabkę Zdrój. W sumie będzie to ostatnie miejsce dzisiaj, które mam zamiar odwiedzić. Niestety listopad to już bardzo krótki dzień, a do samochodu z Rabki mam daleko. Muszę też mieć na uwadze, że czeka mnie droga powrotna do domu, a to niemal 300 kilometrów trasy 😉
Rabka-zdrój to jedno z najpopularniejszych uzdrowisk w Polsce, położone u podnóża Gorców i Beskidu Wyspowego.
Ze względu na unikalny mikroklimat oraz bogate źródła silnych solanek jodkowo-bromowych, miejscowość zyskała międzynarodową sławę jako kluczowe uzdrowisko dziecięce, specjalizujące się w leczeniu astmy, alergii oraz chorób układu oddechowego.
Znajduje się tu ponad 150 letni, ogromny park gdzie można spacerować, odpocząć w cieniu ogromnych drzew czy powdychać jodu przy ogólnodostępnej tężni.
Tak jak pisałem wcześnie to był mój ostatni punkt wycieczki. Teraz pozostaje znaleźć najkrótszą i względnie łatwą trasę powrotu na parking gdzie pozostawiłem samochód. Oczywiście z tą łatwością tak nie do końca mi wyszło bo jednak przyszło mi zmierzyć się kilkoma podjazdami. Ten kto zna te tereny to wie jak wygląda tutaj ukształtowanie terenu 😉




















































Brak komentarzy:
Prześlij komentarz